Oogstgetuige 47, Dagblad van het Noorden, vrijdag 6 september 2002

Dirk Strijker was als landbouweconoom verbonden aan de Rijksuniversiteit.

Na terugkomst van vakantie duik ik altijd eerst in de stapel met oude kranten. Nieuws van de afgelopen tijd komt dan langs als in een snel afgedraaide film. Na terugkomst in Nederland bleek er weer van alles aan de hand te zijn in de varkenshouderij. Deze keer zaten er hormonen in het voer. De stapel vakantiekranten leverde de volgende film op.

Er is een fabriek in Ierland die anticonceptiepillen maakt. De noodzakelijke hormonen worden daartoe verpakt in een laagje glucose (suiker). Het levert ook afval op, vooral suiker, maar er zit ook een beetje hormoon in. Het afval wordt verkocht aan een handelaar in België die het vervolgens te koop aanbiedt als ingrediënt voor veevoer. Het is dubieus spul en een dubieuze handelaar, dus nette veevoerbedrijven zijn niet geïnteresseerd. Uiteindelijk wordt het spul gekocht door twee Nederlandse varkensvoerbedrijven: Zeeland Voeders b.v. en Porker Foods b.v.

Mijn eerste gedachte was dat het om onwetende en zielige kleine veevoerbedrijfjes ging, die hun grondstoffen niet goed gecontroleerd hadden. Een slok koffie verder werd duidelijk dat het om bijzondere bedrijfjes ging. Het ene bedrijf is van ene meneer Van Sleuwen, het tweede van Van Genugten. Er is ook nog een derde bij betrokken, Oostburg b.v., maar laten we het overzichtelijk houden. Van Sleuwen en Van Genugten zijn namen die ik vaker tegenkom. Vooral in krantenberichten, waarin gemeld wordt dat de Raad van State uitspraak gedaan heeft over dubieuze juridische constructies van varkenshouders. De meneren zijn mega-varkenshouders en hebben fulltime advocaten in dienst om gaten in de wet te vinden. Gaten in de mestwetgeving en in andere wetten en regels. Zo waren ze voor een jaar of wat actief in de Veenkoloniën, waar sommige gemeenten het bestemmingsplan niet op orde hadden. De mega-varkensboeren wilden daar graag gebruik van maken om mega-stallen te bouwen voor een mega-roze invasie. Het is geloof ik maar ternauwernood goed gekomen. De heren verdienen dus geld aan het vinden van gaatjes in de wet. Het resultaat is dat de overheid, om de gaten te dichten, steeds weer nieuwe regels moet verzinnen, waar gewone boeren last van hebben.

Terug naar de hormonen. De overheid besloot de varkensbedrijven waar het spul vervoederd was te blokkeren. Niet dat het eten van een karbonade helpt tegen zwanger worden, maar het spul mag wettelijk niet in varkens zitten, ook volgens Europa niet. Driekwart van de betreffende varkens bleek in handen van de genoemde bedrijven. De varkens mogen niet meer geslacht worden, tenzij aangetoond wordt dat het varken o.k. is. Het testen van de varkens is nogal duur, dus daar zitten de heren. De huisadvocaten zijn er opuit gestuurd om een ontsnappingsroute te vinden.

Het beeld in de kranten is inmiddels dat de onbetrouwbare overheid zielige varkensboertjes dwars zit. Natuurlijk, er zijn ook argeloze varkenshouders gedupeerd, maar de belangrijke drie zijn bepaald niet argeloos. Juridisch ligt het vast anders, maar voor mij zijn ze de daders. Het is nog niet helemaal uitgevochten, maar waarschijnlijk komen ze wel weer met de schrik vrij.

Weet u wat ik hoop? Dat de nieuwe ministersploeg een speciaal team opzet om in het kader van de leefbaarheid de Van Sleuwens en de Van Genugtens hinderlijk te volgen. Dag en nacht. Voor mijn part met infraroodcamera's.