Dagblad De Limburger 26 september 1998

PAARDENSPORT • Reageren LÚon Melchior en Dr. Leo de Backer tenminste nog op de suggestie dat in de paardensport doping gebruikt wordt, ruiters en grooms (paardenverzorgers) zwijgen als het graf wanneer het woord doping valt.

'No comment', 'geen commentaar', is het vaste antwoord. Ze zijn geschrokken van de uitlatingen van Ynse Kwast in de Volkskrant afgelopen week. De Rotterdamse districtsinspecteur van de Dierenbescherming en voormalig lid van de bereden politie te Rotterdam sprak over het toedienen van coca´ne, hero´ne, code´ne, opium, ectsasy en zelfs epo. Crimineel, de dood op recept'.

Kwast zegt in de Volkskrant dat er bijna geen ruiter meer is die in zijn bagage voor weer een nieuw concours niet een of meer tubes sedaline of vetranquil, olympic plus of wat voor oppepper dan ook inpakt. "Niemand vraagt zich af wat op termijn de bijwerkingen van deze middelen zijn en of er misschien een relatie is met de plotse dood van diverse toppaarden."

Kwast wordt in zijn overtuiging gesteund door een ingezonden brief in het paardenblad De Hoefslag'. Enkele citaten:

Alle betrokkenen, ruiters, handelaren, dierenartsen, weten zeker dat op grote schaal doping wordt gebruikt. Maar niemand voelt zich in staat daar, op wat voor manier ook, iets aan te doen.'

Wat ons nog het meest verbaast is het gemak waarmee medicijnen te krijgen zijn, in het zwarte circuit en via bepaalde dierenartsen. Ook ontkent niemand het bestaan van mystery drugs, medicijnen die bij dopingonderzoek niet aangetoond worden. En ze zijn effectief. Daarom worden ze gebruikt, ondanks het feit dat zij door hun bijwerkingen levensgevaarlijk zijn.'

Dr. Leo de Backer reageert vol ongeloof. "Vijf procent van de wedstrijdpaarden wordt gecontroleerd. In geen enkele andere sport wordt zoveel gecontroleerd. Per jaar zijn er hooguit vijf positieve gevallen. Te verwaarlozen. Als je een paard iets geeft waardoor hij harder galoppeert, krijg je het averechtse effect. Het paard komt tussen de hindernissen niet meer goed uit met zijn passen en gooit de ene na de andere balk eraf. Trouwens, middelen als coca´ne en ecstasy zijn heel gemakkelijk in het bloed terug te vinden."

Dat het grote geld in de paardensport een argument is om doping toe te dienen, wuift De Backer weg. "Op dit niveau overtreffen de investeringen in een paard altijd de opbrengsten." De Backer is overigens niet helemaal gekant tegen het toedienen van medische produkten. "Maar dan wel met de gezondheid van het paard voor ogen. Er is namelijk een verschil tussen dopingtoediening en preventieve medische begeleiding."

De Backer is een fel tegenstander van de zogenaamde nul-optie, het verbieden van Úlk medicijn, die de wereldbond FEI hanteert. Ook Melchior wil af van de nul-optie en heeft daarom tienduizend dollar beschikbaar gesteld om een onderzoek op te zetten dat moet bepalen welke middelen het welzijn van het paard bevorderen.

De Backer legt uit wat onder welzijn wordt verstaan: "Als een paard een kwaaltje heeft, moet je dat toch kunnen verhelpen? Paarden willen bijvoorbeeld nog wel eens een koliek krijgen. Vaak is dat maar een tijdelijke vorm van maagkramp, maar het kan ook ernstiger zijn. Ik vind niet dat je het risico aan mag gaan om daar niets aan te doen. Maar als een paard sterft ten gevolge van een koliek hoor je de critici niet meer. Hebben de tegenstanders van medicijngebruik dan hun zin als een paard in het slachthuis belandt ?"