Op het moment dat je dit leest lijden miljarden mensen geestelijk en miljoenen lichamelijk. Tegelijkertijd lijden miljoenen dieren geestelijk en miljarden lichamelijk. De hoeveelheid leed in de wereld is niet te overzien. Gelukkig maakt niemand zich zorgen over al het leed en voelen veel mensen zich wel verantwoordelijk over een klein deel daarvan. Het is de vrijheid die de mens als grondrecht wordt gegund om zelf te bepalen hoeveel hij of zij zich aantrekt van het leed in de wereld waar hij part noch deel aan heeft.

De mens die zich in eerste instantie het lot van de dieren aantrekt vindt soms mensen tegenover zich, die deze keuze niet kunnen verdragen. Zij vallen de dierenbeschermer of dierenrechtenactivist aan met het oneigenlijke verwijt dat er ergere zaken in de wereld zijn dan dierenleed. Dat is een opvatting die mensen mogen hebben, maar de reden dat zij in de aanval gaan op anderen ligt in het eigen onvermogen om te relativeren. En dit onvermogen heeft ermee te maken dat zij moeilijk voor de echte pijn in zichzelf op kunnen komen of onzeker zijn of zij echt iets voor een ander betekenen. Vaak halen ze het leed van miljoenen onbekende andere mensen aan, blijkbaar in de veronderstelling dat hun argumenten en emoties daarmee meer gewicht krijgen.

Het is lastig om jezelf te worden en te zijn. Deze moeilijkheid delen alle mensen met elkaar. De een slaagt er beter in dan de ander en mensen zijn jaloers op degene die het lukt, zelfs als die zich daarvoor veel ontzeggen. Het is een vreemde situatie dat mensen jaloers zijn op anderen die minder materie of status hebben maar wel de beschikking over hun zelf. Mensen die zichzelf zijn, zijn vrij en hebben daarbij contact met een bron van liefde. Een aanlokkelijke situatie, waarom kiezen dan zo weinig mensen voor zichzelf?
De reden daarvoor is dat veel mensen denken in hiërarchieën en bang zijn voor het verlies van de steun, goedkeuring en waardering van anderen. Daarnaast willen mensen niet alleen bescherming van maar ook macht over anderen. Dat is een natuurlijke zaak en het is ieders eigen verantwoordelijkheid om anderen daarin zelf te begrenzen.
De mens, die voor zichzelf kiest, is als het ware minder gemakkelijk te manipuleren. In een ideale gemeenschap worden mensen zowel gestimuleerd om zichzelf te zijn als om wat te doen voor de gemeenschap. In een gemeenschap in verandering (zoals gewoon is en een gezond teken) wordt deze boodschap vertroebelt. Is de hedendaagse globale ondernemer die schijnbaar egoïstisch voor zichzelf kiest asociaal of zal de gemeenschap en daarmee haar individuen uiteindelijk van zijn aanpak profijt hebben?
Er zal dus altijd getrokken worden aan het individu dat zijn eigen plan trekt. Maar niet elke druk is integer. Soms proberen mensen ook anderen angst in te boezemen om hen te verlammen of iets te verkopen. Wanneer dat aan de orde is, is het zaak om voorzichtig te balanceren tussen weerstand bieden en je onttrekken aan deze druk. Het is de mens gegeven om in het leven te starten met het volmaakte samenvallen met zichzelf. Naarmate een baby ouder wordt verliest hij helaas snel weer deze gelukzalige toestand en zou de opvoeding er vanuit de ouders opgericht moeten zijn om het opgroeiende kind zelfstandig en sociaal te laten zijn. Zodat het na de puberteit zelf de keuze kan maken wanneer het voor zichzelf en wanneer het voor de gemeenschap kiest. Deze keuze kan alleen optimaal worden gemaakt wanneer mensen leren met vrijheid om te gaan. Voorwaarde daarvoor is weer dat mensen elkaar echt vrij laten. Als tegenprestatie moet het individu deze vrijheid zich eigen maken en mag hij zichzelf zijn en zelf kiezen met wie en wiens lot hij zich verbindt. Dat mogen er afhankelijk van de eigen draagkracht veel of weinig anderen zijn. Kiest de mens voor het verbinden met vele anderen dan is daar ook de last en het risico dat het nauwelijks effectief is. Kiest de mens voor geen verbinding met anderen dan is het risico dat de vrijheid leidt tot eenzaamheid. En die eenzaamheid kan wrokkig maken. Wrokkige mensen reageren graag hun frustratie op mensen af die ze minder machtig achten, maar op wie ze onbewust jaloers zijn en zo is de cirkel rond.
Laten we blij zijn met een ieder die weet te kiezen voor wiens lot hij zich wil inzetten en niet te lang stilstaan bij degenen die alleen maar kritiek op anderen hebben en meestal zelf niets (willen en kunnen) doen.