De strijd voor dierenrechten, tegen bont of proefdiergebruik leidt soms tot geweld of escaleert. De reden daarvoor is dat veel dierenrechtenactivisten moeilijk kunnen inzetten op een strategie voor de lange termijn alleen, maar graag ook op korte termijn resultaat willen zien.
Zij voelen zich machteloos en zoeken krampachtig naar een manier om snel controle te krijgen over de tegenpartij, wiens onverzettelijkheid in hun ogen duidt op kwaadaardigheid.
Interpunctie is de strijd over hoe de werkelijkheid gezien moet worden. Als de ander een afwijkende betekenis toekent aan de feiten of een andere kijk heeft op de context van de interactie, zijn 2 'verklaringen' favoriet: de ander is kwaadwillig of gek.
In beide gevallen is de kijk op de ander minder respectvol, want de gelijkwaardigheid is zoek. Discussies gaan niet meer over de inhoud en men praat langs elkaar heen omdat men niet wil luisteren naar iemand waar men vindt dat men boven staat.
In een land als Engeland wordt dit door de oorspronkelijke klassenmaatschappij nog eens versterkt.
Er lijkt niets leuker voor een vossenjager uit de “hogere kringen” te zijn dan het plebs te ergeren met het in leven houden van oude aristocratische gewoontes.

Vooral jongeren lopen gevaar hun geduld te verliezen. Waar hun gebrek aan geduld mee samenhangt is het ontbreken van een zelf ervaren visie op waar het in het leven om gaat, namelijk vrijheid en liefde. Deze neutrale concepten zijn belangrijk voor dierenrechtenactivisten èn voor degenen die dieren gebruiken. Onvolwassenen vullen deze concepten vooralsnog in door weinig verantwoordelijk te zijn en minder interesse te tonen in wie de ander is of wil worden en wat diens belangen zijn.
Dierengebruikers (bontdragers, vleeseters en proefdieronderzoekers) vullen dit ook in door een rusteloze jacht op gedachteloos genieten, rücksichtslos geld verdienen en onbeperkt macht en status proberen te verwerven (bijvoorbeeld door publicaties of promotie).

Hoe kun je begrip en compassie opbrengen voor mensen die (in jouw ogen) dieren slecht, dwz liefdeloos en onvrij (laten) behandelen?
Waar het om gaat is te zien en onderkennen dat bovengenoemde begrippen (soms anders verwoord) ook voor anderen van belang zijn. Iedereen wil gewaardeerd worden en gezond blijven; iedereen wil een redelijk inkomen. Sommigen laten vooralsnog de belangen van dieren daaraan ondergeschikt zijn.
Wil je met een boer of iemand die dieren gebruikt in gesprek komen dan is het zaak om zijn neutrale belangen op dat niveau te erkennen. Alleen wanneer de communicatie open blijft is invloed die leidt tot gedragsverandering mogelijk. Intimidatie heeft een tijdelijk effect en zal leiden tot het zoeken van wegen die onkwetsbaar maken en verharden het dieronvriendelijke standpunt. Escalatie ligt in het verschiet. Misstappen van actievoerders zijn koren op de molen van de opportunistische publiciteitsmachine, die ook nog eens wordt aangedreven door het een oneindig veel krachtiger kapitaal.

Zolang de menselijke beschaving zich innerlijk nog niet ontwikkeld heeft tot het punt dat iedereen zijn neiging tot en afhankelijkheid van het gebruiken van dieren kan loslaten zullen dieren die dit treft een suboptimaal leven leiden.
In de aanloop tot een diervriendelijke samenleving is het zaak om diervrije of plantaardige alternatieven aantrekkelijk aan te bieden, te ondersteunen of te ontwikkelen. Aantrekkelijk wil zeggen gezond, smakelijk en betaalbaar.
Er is, naast bewustwording door informatie en eerlijke en overtuigende argumenten, geen andere manier om dierengebruikers te verleiden dan met een aantrekkelijker alternatief voor de huidige levensstijl.

Net als bij het zoeken naar creatieve oplossingen is het handig wanneer je uit het kader van het probleem kunt stappen en buiten het fysieke strijdperk blijft. Liever een stap terug wanneer je gelijk hebt dan een stap te ver om gelijk te krijgen. Wanneer je met geweld of negatieve middelen zoekt naar een oplossing voor mens en dier, ben je deel van het probleem.

Zie ook: De heilloze weg en werken aan het alternatief
of de gefrustreerde dierenactiviste in het boek 'Dierenleven' van Coetzee.