Ervaringen van dé Konijnenstichting

Een gezellige dierenbeurs in het zuiden van Nederland. Er is van alles te doen. Er zijn tentoonstellingen en keuringen van diverse landbouwdieren. Er worden demonstraties met honden en paarden gegeven. Je kunt er leuke dierenspullen kopen en overal staan kraampjes van diverse dierenorganisaties.

 

Een frettenvereniging heeft een grote bak (van ongeveer 3x3 meter) gemaakt waarin enkele fretten rondlopen. In de bak ligt allerlei speelgoed voor de diertjes. Buizen, huisjes, ballen, het ene is nog leuker dan het andere. Rond de bak staan hekken waar vele kinderen op klimmen om naar de fretjes te kijken. Ze wijzen naar de fretjes en schateren van de lach.

     

Tegenover de frettenkraam, staat een kraam van een konijnenfokker in schril contrast met de fretten. In een grote kale aanhangwagen (van ongeveer 2x1,5 meter) zitten tientallen konijnen. Groot, klein, jong en oud door elkaar, zonder een mogelijkheid om te spelen of zich terug te trekken. De konijnen zien er gestresst uit, en dat is niet vreemd: ze zitten in een vreemde omgeving met veel herrie, en kunnen nergens schuilen voor de grijpende handjes. Vele zijn nog zo jong dat ze eigenlijk nog veilig bij de moeder in het nest thuis horen.

 

Om de kraam staan diverse mensen vertederd te kijken naar de jonge konijntjes. De ene is nog schattiger dan de ander. Jonge kinderen staan rond de bak en graaien naar een van de konijnen. Als je hem te pakken krijgt, mag je hem op schoot houden en aaien. Soms wil een konijn niet opgepakt worden, of zit te ver weg. Wat doe je dan? Je gooit een handvol zaagsel of hooi naar het konijn, in de hoop dat hij beweegt en naar je toe komt. Hoe je het konijntje op een goede manier beetpakt wordt niet uitgelegd. Konijnen zijn erg kwetsbare dieren en kunnen gemakkelijk hun rug breken als ze verkeerd worden behandeld.

     
En dan gaat het fout ... Opeens schreeuwt een van de kleintjes en kan zijn achterpootjes niet meer bewegen. Volgens de fokker is een van de grote konijnen bovenop het kleintje gaan staan. Vlug wordt het kleintje in een hokje onder de kraam verstopt, en gaat men weer verder met de orde van de dag.

  Maar met het kleintje ging het niet zo best, en er werd gesproken over afmaken. Dé Konijnenstichting was ook op deze beurs, en ontfermde zich over het kleintje. Het bleek een erg jong konijntje te zijn. Het leek nog amper 4 weken oud, maar volgens de konijnenfokkers was het 6 weken oud. Het konijntje is erg mager en weegt 170 gram. Wanneer het wat water in een plastic spuitje wordt aangeboden, drinkt het dat zo snel mogelijk op. Dit diertje is duidelijk uitgedroogd. Het is mager en de vacht ziet er onverzorgd uit.
     
Deskundigen die op de beurs aanwezig waren schatten de situatie van het kleintje erg slecht in. Ze heeft geen gevoel meer in de achterpootjes en kan ze niet meer bewegen. Ze sleept zich voort met haar voorpootjes. De kans dat het weer goed komt is klein. Maar het kleintje wil wel eten en drinken, heeft geen pijn en maakt verder een goede indruk, dus wordt besloten dat ze met een van de vrijwilligers van dé Konijnenstichting naar huis gaat. Ondanks alle goede zorgen is ze de volgende dag overleden.   Natuurlijk kunnen ongelukken gebeuren, maar in dit geval is er niets aan gedaan om ongelukken te voorkomen. Veel van de konijntjes waren veel te jong, en werd veel te veel gesold met de diertjes. En als alle bezoekers weg zijn, worden alle konijnen verzameld in één kooi. De kooi zit zó vol, dat er geen vrij stukje grond meer over is. Zo ga je niet met dieren om.
     
Bovendien worden op deze manier veel dieren in een impuls gekocht omdat ze zo schattig zijn. Het is een feit dat veel van deze dieren binnen enkele maanden sterven of worden gedumpt, omdat het konijntje niet zo is als men had gedacht. Zo vertelde een jongetje aan zijn oma dat hij een jong konijntje wilde kopen. Zijn andere konijn moest weg, omdat die al volwassen was geworden.   Wees kritisch waar en van wie je je huisdieren koopt. Een dierenbeurs is geen goede plaats en ook dierenwinkels verkopen vaak te jonge konijntjes van louche fokkers. Asielen zitten overvol met konijnen en andere kleine huisdieren. Al deze dieren verdienen een plek waar goed voor ze wordt gezorgd. Dus ben je echt op zoek naar een konijn, ga dan eens kijken bij een asiel. Informeer bij dé Konijnenstichting of de plaatselijke dierenambulance voor adressen.
     
Tot zover het verhaal van de Konijnenstichting.    
Degoes, cavia’s, chinchilla’s en ratjes: veel knaagdieren zijn wees geworden rond de feestdagen. Maar vooral van konijnen wordt afstand gedaan, aldus voorzitter Geertje van Kranen. ‘Die hebben het kerstdiner overleefd en zitten nu hier.’   Volgens de voorzitter zijn er meerdere redenen waarom mensen van hun huisdier af willen. Ze noemt onder meer het impulsief aanschaffen van een huisdier en baasjes die in financiële problemen zijn geraakt. Een bezoek aan de dierenarts zou dan bijvoorbeeld te veel geld kosten.