De globalisering heeft de ondernemers op het platteland de van de zeventiger jaren van de vorige eeuw de kans gegeven om via schaalvergroting een groter inkomen te verwerven. Deze ontwikkeling heeft hen echter ook vervreemd van de rest van de samenleving en van de natuur.
Dezelfde vergroting en gelijkschakeling van de marktkansen slaan nu als een boemerang terug. Buitenlandse ondernemers kunnen het kunstje van goedkoop produceren nu ook en zelfs goedkoper.
De vervreemding, waar deze ratrace toe geleid heeft, komt ondermeer tot uitdrukking in intimidatie en misleiding van de burger afkomstig uit de stad. Deze mag zich niet (meer) bemoeien met de bedrijfsvoering en mag zeker geen sta in de weg zijn in verdere uitbreiding van de opstallen, ook niet als hij vergroting van de overlast verwacht.
De boer is en staat niet meer in verhouding tot zijn omgeving. Hij produceert niet meer voor de gemeenschap, maar hij produceert gewoon meer en anderen proberen te profiteren. De afstand van boer tot burger wordt steeds groter, zij werken niet meer samen en krijgen steeds meer een tegengesteld belang.
Een parallel proces voltrekt zich achter de staldeuren. De boer minimaliseert het contact met (pluim)vee om geen ziektekiemen over te brengen.
De intensieve veehouder confisqueert niet alleen meer van de ruimte van het platteland, maar doet dit via de aanvoer van veevoer uit exotische gebieden zelfs in het tropische regenwoud. Deze gebieden worden al jaren massaal gekaapt om soja te verbouwen ten behoeve van veevoer, dat in gigantische containerschepen naar Rotterdam wordt verscheept.
Hoe lang nog denkt de boer te kunnen teren op het oude romantische beeld dat zo zorgvuldig jarenlang is gekoesterd, hoewel de dieronvriendelijke en onzichtbare werkelijkheid voor iedereen die het wil zien zichtbaar is via de media?
Hoe lang nog denkt de ondernemer dat de stedeling het zal pikken dat omwille van de export plezierig wonen en recreëren op het platteland wordt ingeperkt?
Hoe lang nog denkt de sector het argument te kunnen aandragen dat een steeds kleiner wordende bijdrage aan de nationale economie automatisch moet leiden tot respect van de kiezer?

In het opeisen van zijn recht vervuilt de sector niet alleen het milieu maar ook de taal door het omdraaien van betekenissen. Een varkenssector die ziektekiemen probeert te weren door biggen via de keizersnede te halen en dit “gezond produceren” noemt. De rest van de sector die probeert producten uit de intensieve sector als even gezond te presenteren als uit de biologische sector, hoe lang nog wordt dit bedrog naar voren geschoven? Het wordt een vreemde wereld als “gezond” straks steeds meer een tegenovergestelde betekenis gaat krijgen.
     

Een ondernemer mag dan eigenaar of pachter van de grond zijn, dat geeft hem nog niet het recht om de nadelen van de exploitatie daarvan af te wentelen op de overheid, het dier, de natuur, het milieu en zijn woonomgeving. Via juridische weg de strijd aangaan is niet genoeg, het is ook zaak om een alternatieve en aantrekkelijke levensstijl te ontwikkelen. Ook wij als buitenstaanders zouden een steentje moeten bijdragen, niet door meer te pikken of af te laten pakken, maar door ons gebrek aan zelfdiscipline aan te pakken. Vervreemding bestrijd je door meer jezelf te worden.
De mensen buiten de agrarische sector doen er dus goed aan om de vervreemding binnen zichzelf aan te pakken en zich te realiseren dat ze er te lang  op hebben vertrouwd dat alles vanzelf goed zou komen. Omdat we het lang economisch goed hebben gehad, konden we de onaantrekkelijke werkelijkheid af en toe ontvluchten door ver op vakantie te gaan. Maar ook in de afgelegen plekken van de aarde is de invloed van de agrariër merkbaar.
Wanneer het eten niet meer zo smaakt als vroeger en de kleren niet meer passen door het uitdijende lichaam dan wordt het hoog tijd om in te zien dat eenvoudige maatregelen als minder stress, meer beweging en meer variatie niets kosten en op de lange duur het meest effectief zijn.

Daar hoort natuurlijk ook een ander inkoopbeleid bij, weliswaar is ecologisch verantwoord iets duurder, maar goedkoop is in deze sector duurkoop.