Een thuis voor varkens
Het Swieneparredies is een particulier initiatief van Violette Sanders († 2005). Zij begon het in 1996 op een boerderij bij het dorp Nieuw Scheemda om varkens een goed tehuis te bezorgen. Veel van die varkens waren ergens in het bos of langs de weg achtergelaten. Andere woonden bij particulieren die niet meer voor ze konden zorgen.
Een varken is geen huisdier van poesformaat
Veel eigenaren worden bij de aankoop niet goed voorgelicht. "Ze denken dat ze een varkentje van poesformaat kopen, terwijl ze opgescheept worden met een dier dat na een aantal jaren kan uitgroeien tot een 400 kilo wegend vleesvarken."
Een biggetje geven aan een pas getrouwd stel was vroeger op het platteland een (mogelijk) zinnige traditie. Helaas zijn er tegenwoordig mensen die grappig menen te zijn en een biggetje als bruidscadeau weggeven. Soms laten de pasgetrouwden het dier al achter in de feestzaal!
Hoe Violette werkte
 Op het Swieneparredies woonde zelf maar een beperkt aantal varkens. Er was een expositie- en voorlichtingsruimte, die ook dienstdeed als ontvangstruimte. Vrijwilligers vingen bezoekers op en verzorgden de dieren.
Violette probeerde zoveel mogelijk direct een nieuw tehuis te vinden, zonder dat de varkens eerst naar Nieuw Scheemda kwamen. Varkens mag je namelijk niet zomaar vervoeren. Je kunt dus niet met een varken onder de arm binnenlopen om het te laten opvangen.
Een nieuw tehuis moest ruimte bieden aan minstens twee varkens tegelijk, omdat varkens niet graag alleen zijn. Violette screende de nieuwe eigenaren vooraf grondig. Zo voorkwam ze dat de varkens bij handelaren terechtkwamen of bij mensen die niet goed voor een varken kunnen zorgen. De varkens mochten ook niet ziek of drachtig zijn.
Omdat varkens in Nederland meestal al na een half jaar in het slachthuis belanden, is er weinig ervaring met het houden van volwassen varkens, zelfs bij dierenartsen. Violette gaf daarom cursussen over de verzorging van varkens. Die waren ook bedoeld om mensen die te lichtzinnig een varken als huisdier willen nemen op andere gedachten te brengen. Met hetzelfde doel schreef ze het ontmoedigingsboek "Het varken als gezelschapsdier".
Dafne Westerhof haalt op deze pagina herinneringen op aan Violette.
Het Swieneparredies nu
Na de dood van Violette ging de stichting verder. In 2018 moest de boerderij in Nieuw Scheemda worden verkocht. De varkens woonden daarna tijdelijk bij zorgboerderij De Mikkelhorst in Haren. Sinds 2022 zit het Swieneparredies op een eigen boerderij aan de Stadsweg 120 in Garrelsweer.
- Het is een zorgboerderij en een voorlichtingsplek waar bezoekers varkens van dichtbij leren kennen.
- Vanaf 1 juni 2026 is het open op woensdagmiddag van 13.00 tot 15.00 uur. Op andere momenten kun je een afspraak maken. De toegang is gratis.
- Contact en steun: www.swieneparredies.nl.
Regels voor wie een varken als hobby houdt
In Nederland leven bijna 10 miljoen varkens, vrijwel allemaal op bedrijven die ze voor het vlees houden. Waar zoveel varkens dicht op elkaar leven, verspreiden besmettelijke ziekten zoals de Afrikaanse varkenspest zich snel. Daarom gelden veel regels uit de varkenshouderij ook voor wie maar een of twee varkens houdt. Met maximaal vier varkens ben je hobbyhouder.
- Vraag bij RVO een bedrijfsnummer (UBN) aan voordat de varkens komen.
- Elk varken moet een oormerk hebben. Biggen krijgen dat uiterlijk als ze bij de moeder weggaan.
- Meld de aan- en afvoer van varkens binnen twee werkdagen.
- Geef geen keukenafval of etensresten: dat is verboden.
- Voorkom contact met wilde zwijnen.
- Bel bij verdachte ziekteverschijnselen meteen de dierenarts.
Bronnen: 't Swieneparredies; Haren de Krant (2022); Zorgboeren; RVO, Hobbyhouder en gezonde varkens; CBS (varkensstapel 2025). Bijgewerkt in oktober 2026.
Lees ook: Cijfers over varkens en alternatieve varkenshouderij; Ons geluk en van het varken en Het porcratisch manifest. |
