Bestialiteit
Seks met dieren: oude psychische stoornis
Door Wim Langejan en Eveline Andreas in het Dagblad van het Noorden op 10 maart 2004
'Emmeren. Oorspronkelijk gezegd van huzaren, die staande op een omgekeerde emmer geslachtsgemeenschap met een paard zouden hebben gehad'. Een omschrijving rechtstreeks afkomstig uit 'Van Dales Groot woordenboek der Nederlandse taal'. Seks met dieren is zo 'gewoon' dat het zich een plaats verworven heeft in het dagelijks spraakgebruik: 'zit toch niet zo te emmeren'.
Op het internet hoef je niet lang te zoeken om in tienduizendvoud allerlei varianten te vinden: paardenseks, hondenseks, seks met kamelen, het komt allemaal voorbij.
Psychologische achtergrond
Mensen doen 'het' met dieren, maar waarom? Bestialiteit (geslachtsomgang tussen mens en dier) is een parafilie, ofwel een bijzondere seksuele voorkeur, zegt psycholoog J. Vroege, senior onderzoeker bij de Rutgers Nisso Groep, het landelijke kenniscentrum voor seksualiteit in Utrecht. "Het is een psychische stoornis".
Hoe vaak het voorkomt is onbekend. Mensen die het doen met dieren zijn niet over één kam te scheren, maar het zijn wel vaak mensen die in een sociaal isolement verkeren, zegt hoogleraar forensische psychiatrie H. van Marle van de Erasmus Universiteit in Rotterdam. "Het wijst op contactstoornis. En op sterke seksuele driften. Bij hun daad hebben ze allerlei geritualiseerde fantasieën. Vaak fantaseren ze er een vrouw bij".
Bestialiteit is vooral een mannenzaak. "Maar er zijn ook vrouwen die uit sociaal isolement gebruik maken van hun huisdier. Zich laten likken of laten berijden", weet Van Marle.
De omstandigheden – eenzaamheid – en de cultuur zijn volgens Vroege en Van Marle ook factoren. Ze noemen de voorbeelden van de huzaren die het met hun paard deden of van de geitenhoeder die seks heeft met zijn geiten.
Behandeling en wetgeving
Psychotherapie in combinatie met medicijnen is een gangbare aanpak van bestialiteit. Met medicijnen kan de seksuele drift beteugeld worden, met psychotherapie kan mensen aangeleerd worden om te gaan met de verleidingen.
Emeritus hoogleraar seksuologie J. Frenken stelde zich in 1997 op het standpunt dat het niet bestraft moet worden als er geen geweld is gebruikt. Van Marle kan zich vinden in die benadering. "Je moet het strafbaar maken als het mishandeling is. Als mensen bijvoorbeeld allerlei voorwerpen in dieren gaan steken. Maar als een dame slagroom van zich af laat likken door een hond, hoe erg is dat dan? Ik ben ertegen om alles maar in regeltjes te vatten".
Woordvoerder Niels Dorland van Dierenbescherming Nederland is het niet met de hoogleraar eens. Zo snel mogelijk strafbaar stellen luidt zijn standpunt. |