Dostosowywanie zwierząt poprzez chów wsobny
Częstą metodą hodowli jest hodowla liniowa, co jest formą chowu wsobnego. Czyni to zwierzęta podatnymi na defekty genetyczne i choroby. Są to bezpośrednie efekty rozrodu wsobnego, gdzie parowane są spokrewnione zwierzęta. Czyni się to w celu utrzymania i intensyfikacji cech charakterystycznych. Dobór naturalny, mechanizm, który uniemożliwia rozmnażanie osobnikom chorym lub nieprzystosowanym, zostaje wyłączony z procesu hodowli, bowiem ludzi interesuje podtrzymanie określonego wyglądu zwierząt. Poniżej opisujemy kilka przykładowych problemów, które wynikają z hodowli mającej na celu utrzymanie konkretnej cechy i mają niekorzystne konsekwencje dla psów. |
Chihuahua
 Cecha charakterystyczna: duża głowa w stosunku do ciała.
Konsekwencje: szczenięta muszą rodzić się przez cesarskie cięcie, bowiem ich głowy są za duże do naturalnego porodu. Istnieją przypadki otwartych ciemiączek (Chihuahua molera), co również uważa się za cechę charakterystyczną rasy. |
Pekińczyki
 Cecha charakterystyczna: krótki pysk.
Konsekwencje: nierzadko zdarza się, że psom tym oczy wyskakują z oczodołów, bowiem powieki nie obejmują całej gałki ocznej. |
Boksery
 Cecha charakterystyczna: krótki pysk.
Konsekwencje: psy te często mają problemy z oddychaniem z powodu "spłaszczonych" pysków. |
Jamniki
 Cecha charakterystyczna: długi grzbiet.
Konsekwencje: często cierpią na wypadanie dysków kręgowych, co prowadzi do paraliżu oraz/lub chronicznego bólu. |
Owczarki niemieckie
 Cecha charakterystyczna: opadający grzbiet.
Konsekwencje: zniekształcone i stwardniałe stawy biodrowe, co może powodować chroniczny ból. |
Teriery (niektóre typy)
 Cecha charakterystyczna: wąska szczęka.
Konsekwencje: teriery te cierpią na wyjątkowy rozrost kości żuchwy, co może utrudniać im gryzienie. |
Inne odchylenia
Jest to jedynie mały wybór chorób i defektów (choroby serca, układu krążenia, krwi, zaburzenia hormonalne, trawienia, choroby oczu, skóry, stawów, systemu nerwowego i odpornościowego), które mogą być bezpośrednio związane z chowem. Ciągły ból i cierpienie może być wynikiem celowego utrzymywania i intensyfikacji cech charakteryzujących daną rasę.
Co mówi prawo?
- Polska: ustawa o ochronie zwierząt zakazuje przycinania psom uszu i ogonów w celach estetycznych.
- Niderlandy: od 2019 roku nie wolno rozmnażać psów o skrajnie krótkim pysku, a od 2023 roku także psów operowanych z powodu problemów z oddychaniem. Kotów z zagiętymi uszami i kotów bezwłosych urodzonych po 1 stycznia 2026 roku nie wolno już trzymać.
- Niemcy: od 2022 roku nie wolno wystawiać psów o szkodliwych cechach rasowych.
Źródła: ustawa o ochronie zwierząt; rząd Niderlandów (2023); niemieckie rozporządzenie o ochronie psów (2022). Aktualizacja: październik 2026.
Dzieje się tak, bowiem ludzie uważają, że pies o określonych cechach zewnętrznych wygląda słodko, miło lub pięknie. Niemal każda rasa cierpi z powodu negatywnych skutków hodowli. Zauważ: każdy, kto kupuje takiego psa, pomaga w kontynuacji takich praktyk. Jak długo istnieje popyt, istniała będzie podaż. Uważasz, że mamy prawo robić to zwierzętom? Niestety, nie są to jedyne negatywne skutki dla psów. |
|
Porada dla Twojego obszaru językowego
Większość naszych artykułów jest napisana w języku niderlandzkim. Zapraszamy do eksploracji niderlandzkiej mapy witryny i korzystania z funkcji tłumaczenia w Google Translate. W ten sposób będziesz mógł przeczytać naszą wiadomość na temat praw zwierząt, sprzeciwów wobec przemysłowej hodowli zwierząt i innych tematów w Twoim własnym języku.
Oto adres URL, który tłumaczy mapę witryny dla Ciebie.
https://animalfreedom-org.translate.goog/paginas/zoeken/sitemap.html. |
