Animal Freedom wil onwaarheden ("volkswijsheden") aan de kaak stellen die dierenleed veroorzaken of in stand houden. De links verwijzen naar eigen artikelen of naar andere sites.

Een aantal voorbeelden van deze "onwaarheden" zijn:

De mens is superieur aan een dier
Vlees (eiwit) is een voor de gezondheid noodzakelijke onderdeel van het menu
Huisdieren stimuleren het verantwoordelijkheidsbesef van kinderen
Dierproeven zijn noodzakelijk voor het ontwikkelen van medicijnen
Kinderen worden groot en sterk van vlees eten
Consumptie van (delen van) honden en/of andere dieren wekt potentie en liefde op
Dieren missen iets wat mensen wel hebben

In dit stukje behandelen we (kort) het vooroordeel dat dieren bepaalde eigenschappen missen die mensen wel hebben.

 

In Azië (o.a. China, Korea, Vietnam) werden altijd al beschermde diersoorten, honden en katten gegeten. De laatste tijd begint deze praktijk ook al bio-industrie-achtige vormen aan te nemen.
Voor hen is dat net zo normaal als wij het eten van varkens vinden. Een varken is intelligenter dan een hond, maar doet dat er wat toe?

     

Kennen dieren eigenschappen als: intelligentie, bewustzijn, pijn, taal, verantwoordelijkheid, beheersing? Hebben dieren relaties? Dromen zij? Kennen zij emoties of gevoelens als: nervositeit, liefde, woede, schuld, plezier, verdriet, angst? Kan een dier voor zichzelf opkomen?

 

Van de meeste van deze eigenschappen kan niemand ontkennen dat dieren deze bezitten. Bij onnavolgbare eigenschappen hebben mensen een nieuwe term bedacht alsof het daarmee iets anders is. De affectie en zorg van een moeder voor haar kind wordt bij dieren moeder"instinct" genoemd, alsof men wil zeggen dat het dier, als was het een machine, "moederlijk gedrag vertoont". Laat u niet misleiden: gedrag van het dier ten opzichte van haar jongen omvat vrijwel alle eigenschappen die mensen ook hebben.
Hengelaars praten hun dierenmishandeling goed door te ontkennen dat vissen pijn, angst of stress kunnen ervaren.
     
   
Doodsbesef
Anderen menen dat het dier geen doodsbesef kent en wijzen op het fenomeen dat de meeste dieren hun dood in het slachthuis lijdzaam tegemoet treden. In de krant verschijnen echter regelmatig berichten van dieren en proberen uit te breken. Soms krijgen deze dieren "generaal pardon" en worden zij door anderen opgevangen. Je kunt je afvragen of het dier dat zich wel lijdzaam laat slachten niet soms een bewuste keuze doet om zo een eind te laten maken aan een dieronwaardig bestaan. Misschien is het moederdier dat haar jongen in gevangenschap doodbijt zo gek nog niet. Zo blijven de jongen in ieder geval haar ellende bespaard.
 

Bewustzijn
Neuroloog Antonio Damasio stelt dat alleen levende wezens bewustzijn kunnen hebben en dat het hoger ontwikkelde organisme een besef heeft van zichzelf en van de relaties die het aangaat met de buitenwereld. Aan de basis van dit besef ligt de ontwikkeling van een zelf in het brein dat nodig is om het organisme in beeld te houden. Het gaat om een laag in het organisme verankerde behoefte aan zelfregulering en zelfrepresentatie.

Uit deze theorie volgt dat dieren ook bewustzijn hebben en dat computers nooit bewustzijn kunnen hebben.

     

Communicatie
Salee Yasry Eden is gepromoveerd op taalexperimenten met dieren en concludeert dat dieren op hun manier intelligente en beschaafde individuen zijn met vaak een verfijnd sociaal gedrag.

In het contactblad "Relatie mens en dier" staan twee artikelen over communicatie van koeien en tussen mens en dier.

Voor een opsomming van andere argumenten die wijzen op voordelen en bewuste misleiding van en door voor- en tegenstanders van dierenrechten verwijzen wij naar de drogredenen.

 

Is de mens meer dan een dier?
In onze geschiedenis zijn bovengenoemde capaciteiten van dieren "weggeredeneerd" door mensen die er behoefte aan hadden om de mens een positie te geven boven het dier. Vanuit deze zelf geconstrueerde positie kon de mens zijn immorele gedrag ten aanzien van dieren rechtvaardigen. Deze rechtvaardiging zou de mens niet hebben als hij zou erkennen dat de mens in wezen een diersoort is.
Nu de mens de onderworpenheid van het dier niet meer nodig heeft voor de eigen overleving en alleen nog maar in stand houdt om economisch voordeel te behalen, wordt het tijd om het dier terug te geven wat het is ontnomen: een gelijkwaardig recht op vrijheid als wij onszelf toebedelen.

     

Onheldere uitgangspunten en schijnlogica bij het spreken over hoe wij met dieren zouden moeten omgaan

Een drogreden (schijnreden, denkfout, sofisme) is een reden of redenering die niet klopt, maar die wel aannemelijk lijkt. Net als een goede redenering bestaat een drogreden uit een aantal premissen (stellingen) of axioma's (aannames) waaruit een conclusie volgt of uit een aantal argumenten waaruit een mening volgt. De conclusie van een drogreden kan zowel juist als onjuist zijn, maar een drogreden wordt gekenmerkt door een niet geldige redenering of uitgangspunt.
Drogredenen worden vaak opzettelijk gebruikt door demagogen, maar ze worden ook vaak gebruikt door mensen die niet weten dat het drogredenen zijn, maar die denken dat het correcte argumenten zijn.

Verder worden drogredenen vaak in humor gebruikt. In dat geval ligt het drogreden-zijn er meestal dik bovenop. Ook in reclame komen drogredenen veelvuldig voor, soms ten koste van dieren. In de bewering "de meeste artsen bevelen medicijn X aan" is bijvoorbeeld sprake van het beroep op autoriteit. Een ander cliché is: "Dermatologisch getest!" Immers, zolang de resultaten er niet bij worden vermeld of dat het wel of niet op dieren is getest, is dit geen logisch argument om een bepaald product te kopen.

 
     

Drogredenen zijn soms moeilijk in een categorie onder te brengen. In de filosofie wordt vaak de volgende indeling gebruikt:

Formele drogredenen

  • drogredenen waarbij er een fout in de logica van de redenering zit

Informele drogredenen

  • drogredenen waarbij in de premissen verkeerde aannames worden gedaan en dus onjuiste premissen worden gebruikt
  • drogredenen waarbij de conclusie bereikt wordt door een onjuist gebruik van woorden